من به بیهودگی همه حرف های خوب ایمان آوردم ...

چقد زود خیلی خوب ها تبدیل به خیلی بد می شوند

هی تو !؟

اگر فکر می کنی هنوز هم خیلی خوبی وجود دارد

من به تو خواهم گفت که خیلی خوب ها خیلی زود تبدیل به خیلی بد می شوند

این را بقال سر کوچه ما هم می داند وقتی زبان به تملق می گشاید

نگو "جل المخلوق" این دختر فحش خواهر مادر می دهد

من خودم امروز یک خیلی خوب (!) دیدم که خیلی زود خیلی بد شد ....

13 مهر 1390

دلم یک خلوت دمادم می خواهد

برای بار بستن از تمام این وانمودها

               چقدر هوا گرم است

               و من چقدر دلم سرما می خواهد

               و اتاقکی آبی و گرم

               من بکارت این تضاد ها را دوست دارم

               من تنهایی ناب این اتاق را

               با سیگار کشیدن های پیاپی و غزل حافظ دوست دارم!

دمی آرام باش لی لا

می شنوی صدایی را که از پس زهدان زنی در سردی زمستان تو را می خواند ؟

بی شک پیام آوریست که آمدن بهار را نجوا می کند .....

کوچکتر که بودم فکر می کردم خدا همین نزدیکی هاست .... چند قدمی درخت انجیر .... پشت پنجره اتاقم شاید ...... مطمئن بودم یه روزی دستمو می گیره و  منو میبره پیش ستاره ها .......

کوچک که شدم خدا صدامو نمی شنید باید حتماْ صداش می کردم ..... بلند بلند صداش می کردم .... باید دعا می کردم ...... مثل اینکه خدا به اندازه آسمون ها دور شده بود ....
روز ها و شب ها دعا کردم ...... صبر کردم تا خدا صدامو بشنوه تا اینکه یهو بزرگ شدم ....

بزرگ شدم ...... بزرگ شدم و شک کردم که خدا تو آسمون ها هم باشه .......حتی دیگه مطمئن نبودم که یه روزی بیاد و دستمو بگیره .... چون حالا صداشم که می کردم نمی شنید ....

حالا که بزرگتر شدم فهمیدم خدا سالهاست مرده ..... و منو با تمام غصه ها تو زمین جا گذاشته ....

" امروز اولین روز از بقیه زندگی منه که بی خدا شروع شد"

 
من همچون سایه ای که به دنبال تناسب اندام خویشتن است٬

به دنبال جریان خوش زندگی جاری هستم ...

من با امیدی بی سرانجام جاری هستم ....

جاری هستم ...

جاری هستم ...

این روزها به اندازه تمام آرزوهای بر باد رفته ام دلتنگم

این روزها جریان زندگی ام بی امید جاریست

این روزها حرف های دیگران بر سرم آوار می شود

این روزها حتی هجی کردن کلمات برایم دشوار است

این روزها ...

شاید افکارم تضادی تشویش آمیز را دچار است !!

این روزها  آیه های شیطانی می خوانم

این روز ها دیگر در نمازهایم کوتاهی نمی کنم

این روزها گاهی همراه جبرئیل و صلدین از آسمان ها سقوط می کنم

و همچون کودکی از نوک باز پلیکانی به دنیایی دیگر پرتاب می شوم

این روزها  آیه های شیطانی می خوانم ....

"آنکه می خواهد خود را از نو بسازد نقش خالقی را ایفا می کند"

این را سلمان رشدی می گوید،

من نیز باور دارم خداوندگار آفریننده ای بی نظیر است ، اما

می خواهم خود را در هم بکوبم و منی دیگر بسازم

من زاییدنی دیگر را خواهانم، در دوردست ها ....

مردی در پستوی اتاق

و زنی نابالغ و بی مهابا

عشق بازی های پیاپی ...

فرداهایی زیبا، بی هیچ قید و بندی

و من در اندیشه پاکی .....

شک دارم ....

به خوب بودن خوبی ها

به بد بودن فاحشگی

می دانم ...

به سخره گرفته اند خدایان، معصومیت را

آنگاه که آفرودیت خیانت کار را آلهه عشق می دانند ...

آنگاه که از او علیه هستیا، الهه خانواده حمایت می کنند ...

خدایانند که جنگ ها برپا می کنند  

خدایانند که ما را بازی می دهند .... برای سرگرمی های هرزه گونه شان!

دیگر تمایزی نیست بین فاحشگی و خوب بودن ...

مردی در پستوی اتاق

و زنی نابالغ و بی مهابا

عشق بازی های پیاپی ...

فرداهایی زیبا، بی هیچ قید و بندی ....

و من همچون مریم باکره بی هیچ عشق بازیی زاییده ام ... مصلوبی دیگر را

من مادر این غصه های بی پدر شده ام

می دانم!

خدایانند که  بر معصومیتم ریشخند می کنند ...

٢۶/١٠/٨٩

تنها مسافت است که دلهره هایم را می شوید

سفر در امتداد شکوفه های گیلاس

دلم اندکی آزادی می خواهد

دلم اندازه آسمان ها رقص می خواهد

دلم اندازه اردیبهشت سبزینگی می خواهد

دلم پرواز می خواهد به مانند خواب هایم

دلم می خواهد کفش های قرمز بپوشم

دلم می خواهد وسط خیابان راه بروم

دلم آزادی می خواهد

دلم اندکی دلخوشی می خواهد

تنها مسافت است که دلهره هایم را می شوید ....

٣ اسفند ٨٩

بهار که آمد یادت باشد

مهربانی را ٬

مبادا قدم برداری بر لطافت سبزینگی

بهار که آمد به خاطر بسپار

صدای تپش اطلسی ها را

صدای نوسان زندگی را

بهار که آمد .....

یادمان باشد زمستان نشویم بار دگر !

یادمان باشد تهی سازیم

خویشتن را

از خویشن حتی .....

امروز مهربانی کردم !

ایمانم را به دست گوسپندی دادم تا بخورد

می گویند سیر کردن گرسنگان نشانه ایمان است ....

٢٣/١٢/٨٩